Benboa

Procedentes de pequenas e medianas explotacións, moitas de cultivo agroecolóxico, os produtos que agroman da vizosa terra das galegas e dos galegos manteñen unhas características de calidade moi difíciles de atopar noutros recunchos de Europa.

A tenreira galega, é unha carne zumenta, de cor rosácea e moi tenra na maioría dos seus cortes. A chuleta e o entrecosto prepárase no ferro ben quente lixeiramente adobados con allo e perexil; o xarrete prepárase guisado na ola con patacas en anacos, cebola, pemento e cenoira e aromatizado cun bo viño do país. A denominación de orixe que recoñece a indicación xeográfica protexida de "Ternera gallega" abrangue toda a comunidade e asegura a calidade excepcional da mesma.

O porco, é o eixo central da cociña galega e durante moitos anos a base da nosa alimentación. En fresco temos entre outros o raxo ou as carrilladas, estas últimas requiren dunha cocción moi lenta até conseguir unha carne vizosa e de sabor moi concentrado. En salgado temos todos os despezamentos do cocido, a cachucha, o rabo, a costela, o lacón ou o xamón. Ademais temos a zorza adobada e os chourizos ou botelos xa curados. A indicación xeográfica Protexida "Lacón Galego" garante a calidade na elaboración dun produto sobradamente coñecido e un dos acenos de identidade da nosa gastronomía.

O aceite de oliva. Aínda que puidese parecer que é este un produto estritamente mediterráneo, en Galicia o seu consumo, como aderezo en cru ou como graxa culinaria para fritir está moi arraigado.

Durante séculos Galicia produciu aceite, aínda que a partir do século XVI fóronse arrincando as oliveiras e hoxe apenas queda algún produtor autóctono na comarca de Quiroga.

O queixo. De todos é sabido que a produción láctea en Galicia é moi importante, e entre os seus subproductos os queixos teñen unha especial relevancia gastronómica e están amparados por 4 denominacións xeográficas que certifican a súa orixe e o cumprimento das características que determinan a súa calidade. O queixo de Tetilla ten forma cónica e un sabor moi suave, ideal para aperitivos e sobremesas. O de Arzúa-Ulloa, de forma cilíndrica achatada, de cor amarelada e moi cremoso, cun sabor que lembra á manteiga. O de San Simón, con forma de pera, moi suave e característico por ser un queixo afumado. O do Cebreiro, con forma de gorro de cociñeiro, cremoso e cun toque ácedo, idóneo acompañado con mel ou marmelo caseiro.

A pataca e a castaña. A pataca, un dos sinais de identidade da cociña galega, estendeuse nesta terra a partir do século XIX, sendo até entón a castaña a principal fonte de hidratos de carbono da dieta galega. Desde entón a pataca foi a acompañante protagonista da maioría das receitas, relegando á castaña a un uso máis puntual e sobre todo en repostería: pastel de castañas, crema de castañas, etc. Tamén a pataca de Galicia ten a súa propia Indicación xeográfica protexida, en especial a variedade Kennebeck, de forma redonda e ovalada, pel de aparencia lisa e fina, carne de cor branca e que se producen basicamente nas subzonas de Bergantiños, Vilalba e A Limia.

As verduras. Ademais da pataca, existe unha ampla produción de verduras na costa atlántica, destacando o tomate, a cebola, o allo, a cenoira, os pementos, a xudía e hortalizas do xénero brássicas, como o repolo, a coliflor, o grelo, etc. Todos estes produtos hortícolas teñen unha ampla presenza na nosa gastronomía e teñen unha especial relevancia na dieta atlántica, xa que constitúen unha achega fundamental de nutrientes antioxidantes. O "Consello regulador dá agricultura ecolóxica de Galicia" pon no mercado cada vez máis cantidade de hortalizas producidas ecoloxicamente, o que garante a conservación do medio ambiente e produtos máis saudábeis e con mellor sabor.

O viño. En Galicia existen 5 denominacións de orixe: Valedorras, Monterrei e Ribeiro na provincia de Ourense, Ribeira Sacra entre as provincias de Lugo e Ourense, e Rías Baixas, na provincia de Pontevedra, cada unha delas cunha personalidade propia expresada polas particularidades que lle achega o terreo, o clima, etc. Pero en xeral todas elas producen viños brancos e tintos xóvenes e moi expresivos en canto a aromas, afrutados e cun punto de acidez. Ademais a elaboración de licores é tamén tradición en Galicia, sempre tomando como base o augardente procedente da destilación do bagazo, e co sabor e os aromas que achegan por maceración herbas, grans de café, froitos, mel, etc., atopámonos co licor café, licor de guindas, augardente de herbas…